| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 9800 | Asıl "Rakub" odur ki, evladı var da önden bir şey yollamamış. | Ramuz el e-hadis, 211. sayfa, 9. hadis |
| 9819 | Secde yedi aza üzerindedir: İki el, iki ayak, bir alın ve iki diz. Beytullahı gördüğünde, Safa ve Merve'de, Arafat'ta, Müzdelife'de, şeytan taşlamada ve namaza başlandığında eller kaldırılır. | Ramuz el e-hadis, 212. sayfa, 10. hadis |
| 9857 | Kılıçlar, mücahidlerin ridalarıdır. (Kılıç, kendisini şeref verici bir şeydir.) | Ramuz el e-hadis, 215. sayfa, 8. hadis |
| 9862 | Gençlik, delilikten bir şube ve kadınlar da şeytanın tuzağıdır. | Ramuz el e-hadis, 215. sayfa, 13. hadis |
| 9880 | Şeytanlar sizin elbiselerinizden istifade ederler. Sizden biri elbisesini çıkarınca dürüp, katlasın, tekrar giyinceye kadar. Zira şeytan (besmele ile ) dürülmüş elbiseyi açamaz. | Ramuz el e-hadis, 216. sayfa, 13. hadis |
| 9891 | Namaz, şeytanın yüzünü karartır sadaka belini kırar. Allah için birini sevmek ve amelde muhabbet şeytanın kökünü kazır. Bunları yaparsanız şeytan sizden şark ile garb arası kadar uzaklaşır. | Ramuz el e-hadis, 218. sayfa, 8. hadis |
| 9921 | (Kalbleri mühürleyen) mühür, Arşta asılıdır. Emirler ayak altına alınır, hatalara cüret edilir, maâsî ile amel edilirse, Allah teala bir mühürcü gönderir. Kalbleri mühürler, artık hiç bir şey para etmez. | Ramuz el e-hadis, 220. sayfa, 8. hadis |
| 9925 | Taun, Allah'ın istediğine gönderdiği bir azabtır. Allah, bunu müminlere rahmet olarak kılar. bir kimse, beldesinde taun vaki olur ve o da onu sabırla ve sabrına karşılık sevab umarak beklerse ve ancak Allah'ın yazmış olduğu şeyden başkasının kendisine isabet etmiyeceğini bilerek karşılarsa, o kimse için bir şehid ecrinin misli vardır. | Ramuz el e-hadis, 220. sayfa, 12. hadis |
| 9929 | Beyti tavaf etmek namazdır. Lakin Allah onda konuşmayı helal kıldı. Ancak konuşan kimse hayırdan başka bir şey konuşmasın. | Ramuz el e-hadis, 220. sayfa, 16. hadis |
| 9938 | Afiyet on cüzdür. Dokuzu (helalinden) maişetini temin, bir cüz'ü ise diğer şeylerdir. | Ramuz el e-hadis, 221. sayfa, 7. hadis |
