| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 12392 | Bir kimsenin isOlOr:green'>mi zalim eOlOr:green'>mirle beraber yazılırsa, kıyamet gününde Onunla haşrOlunur. | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 12. hadis |
| 12395 | Bir kimse haram kana dilinin ucu ile Ortak Olmuş Olsa, kıyamet günü alnında: "Bu adamın Allah'ın rahmetinden üOlOr:green'>midi yOktur" diye yazılı Olduğu halde gelir. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 1. hadis |
| 12396 | Bir kimse din kardeşine şefaatte bulunsa, O da Ona karşılık kendisine bir hediye verse, adam da alsa, bu iş riba kapılarından büyük bir kapıya gelOlOr:green'>miş Olur. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 2. hadis |
| 12401 | Bir kimse namaza başlandığı sırada fatihada hazır bulunursa, Allah yOlunda bir fetihde hazır bulunmuş gibi sayılır. Kim de fatihanın sOnuna yetişirse, taksim edildiği sırada ganâime yetişOlOr:green'>miş gibi sayılır. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 7. hadis |
| 12404 | Bir kimse Ramazan Orucunu inanarak ve sevabını umarak tutarsa, geçOlOr:green'>miş günahları mağfiret Olur. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 10. hadis |
| 12407 | Bir kimse Aziz ve Celil Olan Allah yOlunda bir gün Oruç tutarsa, Allah Cehennem ile O adam arasında yetOlOr:green'>miş hendek açar ki, her hendek yedi kat gök ile yedi kat yer arası kadardır. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 13. hadis |
| 12408 | Bir kimse Allah rızası için bir gün Oruç tutarsa, bu gün sebebiyle Cehennem ile arası yetOlOr:green'>miş yıllık yOl kadar uzaklaştırılır. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 14. hadis |
| 12409 | Bir kimse arefe günü Oruç tutarsa, Allah Onun iki senesini affeder. Önündeki sene ile arkada bıraktığı sene, (Hacca gitOlOr:green'>miyenlere.) | Ramuz el e-hadis, 426. sayfa, 1. hadis |
| 12410 | Bir kimse Ramazan Orucunu tutar, hududlarını tanır ve kOrunması lazım şeylerden kOrunursa, bu Onun geçOlOr:green'>miş günahlarına kefaret Olur. | Ramuz el e-hadis, 426. sayfa, 2. hadis |
| 12414 | Bir kimse aşûre gününde Oruç tutarsa senenin kaçırmış Olduğu (diğer nafile) Oruçlarının sevabını telafi etOlOr:green'>miş Olur. | Ramuz el e-hadis, 426. sayfa, 6. hadis |