| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 11151 | kur'an'ın diğer sözlerden efdaliyeti, Allah'ın halkından efdaliyeti gibidir. | Ramuz el e-hadis, 323. sayfa, 7. hadis |
| 11155 | İnsanlara dört şey sebebiyle tafdil edildim: Cömertlik, şecaat, cima şiddeti ve harpte düşmanla savaşmak kuvveti. | Ramuz el e-hadis, 323. sayfa, 11. hadis |
| 11156 | Diğer Peygamberler üzerine altı şeyle tafdil edildim: Şümullü ve cami sözler söylemekle, düşmanın kalbine korku salmakla, ganimet helal edilmekle, toprak Bana temiz, temizleyici ve mescid olmakla, bütün halka meb'us edilmekliğimle ve Benimle Peygamberlerin sona ermesiyle. | Ramuz el e-hadis, 323. sayfa, 12. hadis |
| 11157 | Diğer Peygamberlere beş şeyle tafdil edildim: İnsanlara umumi olarak baas olundum. Şefaatimi, ümmetime ahiret mededi olarak sakladım. Önümden bir aylık, arkamdan bir aylık mesafedekiler için düşmanlarıma korku ile yardım gördüm. Arz Bana mescid ve temizleyici kılındı. Ganimetler Bana helal kılındı. Halbuki Benden önce helal kılınmamıştı. | Ramuz el e-hadis, 323. sayfa, 13. hadis |
| 11166 | Define bulmada beşte biri hükümete verilir. | Ramuz el e-hadis, 325. sayfa, 8. hadis |
| 11172 | Arz üzerinde iki eman sebebi vardır. Ben emanım ve istiğfar da emandır. Ben kalmıyacağım ama istiğfar emanı kalacak. Şu halde her günah ve kusurda istiğfara devam edin. | Ramuz el e-hadis, 325. sayfa, 14. hadis |
| 11173 | Allah'ın kitabında nazar için sekiz ayet vardır. Bir evde bir kul onu okusun da o gün ona insan ve cin nazarı değsin, olmaz. Sekiz ayet: Fatihatül-kitap ve Ayetel Kürsi'dir. | Ramuz el e-hadis, 326. sayfa, 1. hadis |
| 11174 | Cehennemde bir vadide "hep hep" kuyusu vardır. Her cebbarı orada iskan etmeye Allah (z.c.hz)'nin ahdi vardır. | Ramuz el e-hadis, 326. sayfa, 2. hadis |
| 11176 | Cennette "Reyyan" denilen bir nehir vardır. Üzerinde mercandan bir şehir kurulmuştur. Onun altın ve gümüşten yetmiş bin kapısı bulunur. İşte bu, hâmil-i kur'an'a mahsustur. | Ramuz el e-hadis, 326. sayfa, 4. hadis |
| 11178 | Cuma'da öyle bir saat vardır ki, kul onda Rabbına dua ettiğinde mutlaka kabul olur. O da imamın minbere kalktığı vakittir. | Ramuz el e-hadis, 326. sayfa, 6. hadis |