| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13872 | Döşekleri, insanın kabirde altına konan şEye yakın bir şEydi (çok hafifti) Ve mescid baş taraflarında kalırdı. | Ramuz el e-hadis, 543. sayfa, 15. hadis |
| 13874 | Atına "Mürteciz" derlerdi. DeVesine "Kusva", katırına, "Düldül" merkebine de "UfEyr" derlerdi. Zırhına "Zâtül füdul" Ve kılıcına da "Zülfikar" denilirdi. | Ramuz el e-hadis, 543. sayfa, 17. hadis |
| 13886 | Efendimiz (s.a.v)'in bir kılıcı vardı. Kabzası Ve kınının ucu gümüş işlemeli idi. Ayrıca gümüşten halkaları vardı, ismine "Zülfikar" denilirdi. Ok Ve yayı vardı, ismine "Zessedat" denirdi. Ok mahfazası vardı, ismine "Zelcuma" denirdi. Bakır işlemeli bir zırhı vardı, ona "Zatül fudul" denirdi. Kargısı vardı, "Enneb'âü" denirdi. Kalkanı vardı, "Zagan" denirdi. Al bir atı vardı, adına "Mürtecis" denirdi. Yağız bir atı vardı, ona "Sekıb" denirdi. Bir eğeri vardı, ona "raac" adı Verilirdi. Boz bir katırı vardı, ona "Düldül" denirdi. Bir deVesi vardı, "Kusva" denilirdi. Bir merkebi vardı, ona "Yafur" denirdi. bir yaygısı vardı, "kez" denilirdi. Bir harbisi vardı ona "Nemr" denirdi. Bir ibriği vardı, ona "Sadr" adı Verilirdi. Bir aynası vardı, ona "Midelle" adı Verilirdi. Bir makası vardı, ona "Câmi' " denilirdi. BEyaz bir çubuğu vardı, ona da "Memşûk" denilirdi. | Ramuz el e-hadis, 544. sayfa, 10. hadis |
| 13893 | Ferace gibi bir şEyi vardı ki, evde, ailesi ile otururken giyerdi. Vers ile boyalı olanını giyince su serperdi.(Ya kokulu su Veya serinlik için sudur.) | Ramuz el e-hadis, 545. sayfa, 1. hadis |
| 13914 | Yarına bir iş Veya şEy bırakmazlardı. | Ramuz el e-hadis, 546. sayfa, 2. hadis |
| 13916 | Teheccüde kalkmayı hiç bırakmazlardı. Hastalık Veya halsizlik hallerinde oturarak kılarlardı. | Ramuz el e-hadis, 546. sayfa, 4. hadis |
| 13924 | Kendisinden bir şEy istenince ya Verir Veya susarlardı.(yok demezlerdi) | Ramuz el e-hadis, 546. sayfa, 12. hadis |
| 13930 | Bedeninde bir yara Veya diken batmış bir yer olursa, üzerine kına korlardı. | Ramuz el e-hadis, 546. sayfa, 18. hadis |
| 13937 | Seferde Ve hazerde şu beş şEyi yanında ayırmazdı. Ayna, sürmedanlık, tarak, misvak Ve sakal tarağı. | Ramuz el e-hadis, 547. sayfa, 7. hadis |
| 13940 | Bir meclisten kalkınca mutlaka şu duayı okurlardı: "Sübhaneke Allahümme Rabbî Ve bi hamdike, lâ ilâhe illâ ente, estağfirüke Ve etûbü ilEyke" Ve şöyle buyururlardı: Her kim bulunduğu meclisten kalktığında bunları okursa o meclisteki hataları bağışlanır. | Ramuz el e-hadis, 547. sayfa, 10. hadis |
