| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 11363 | Lut kavminin her adeti kayboldu. Üçü müstesna: Kılıcını sürümek, tırnakları boYamak ve avreti açık gezmek (Kısa pantolon.) | Ramuz el e-hadis, 341. sayfa, 8. hadis |
| 11364 | Müslümanın Allah yolunda aldığı Yara, kıYamet günü, olduğu gibi gelir; Yaradan kan fışkırarak, rengi kan renginde, kokusu misk kokusunda. | Ramuz el e-hadis, 341. sayfa, 9. hadis |
| 11370 | Herkes kıYamet günü insanlar arasında hüküm verilesiye kadar sadakasının gölgesinde bulunacaktır. | Ramuz el e-hadis, 341. sayfa, 15. hadis |
| 11371 | Cennet ehlinden herkes Cehennemdeki yerini görür de: "Ya Allah bana hidayet vermeseydi?" der ve bu ona şükür olur. Cehennem ehlinin hepsi de Cennetten yerini görür de şöyle der: "Keşke Allah bana da hidayet verseydi." Bu da ona hasret (pişmanlık) olur. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 1. hadis |
| 11372 | Allah Teala günahlardan dilediğinin cezasını kıYamet gününe kadar geciktirir. AnaYa-babaYa isYan müstesna. Zira Allah Teala onun cezasını sahibine, ölmeden evvel dünYa haYatında, acele olarak verir. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 2. hadis |
| 11373 | Her bina sahibine vebaldir, ancak şu kadarı müstesna. -Eliyle yedi arşın kadar bir yeri gösterir- Her ilim de kıYamet günü sahibine vebaldir, amel edilen müstesna. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 3. hadis |
| 11376 | İnsanların hepsi kıYamette kurtulmayı ümid ederler. Ashabıma söğenler müstesna. KıYamet halkı da onlara lanet eder. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 6. hadis |
| 11377 | Ümmetimin hepsi Cennete girer, istemeyen müstesna. dediler ki: "Kim istemez?" Buyurdu ki: "Bana itaat eden Cennete girer, Bana isYan eden istememiştir. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 7. hadis |
| 11378 | Kara ve deniz hayvanlarından akar kanı olmaYan her hayvan kesilmekten muaftır. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 8. hadis |
| 11380 | Kendisinde Allah Teala'nın ismi anılan her meclisi melekler sarar. Hatta melekler derler ki: "ZiYade edin, Allah da ziyede etsin." Ve zikir melaikenin açık kanadları arasından yükselir. | Ramuz el e-hadis, 342. sayfa, 10. hadis |