| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13505 | Cuma günü On iki saattir. Ondan bir saat vardır ki, O saatte mü'min bir kul Allah Tealadan ne isterse Allah Onu kendisine verir. Öyle ise bunu ikindinin sOn saatlerinde arayın. | Ramuz el e-hadis, 518. sayfa, 11. hadis |
| 13515 | Efendimiz (s.a.s.)in renkleri parlak, terleri inci gibi ve yürürken hafif öne meyilli yürürdü. | Ramuz el e-hadis, 519. sayfa, 10. hadis |
| 13522 | Kavmi arasında Orta bOylu, ne uzun ne kısa idiler. Mübarek tenleri gayet nurlu idi, ne sönük beyaz, ne de esmerdi. Saçları ne düz ne de fazla kıvırcıktı. | Ramuz el e-hadis, 520. sayfa, 1. hadis |
| 13529 | Efendimiz (s.a.v.) iri yapılı, azametli idi ve yüzü ayın Ondördü gibi parlardı. Ortadan uzun, başı büyücek, saçı mutedil kıvırcık idi. Saçı bazen kulak yumuşağını geçer, rengi parlak, alnı geniş, kaşları ince ve gür idi. İki kaşı arasında bir damar gazab halinde kabarırdı. Burnu ince, hafif mukavves, sakalı sık, yanakları hafif, ağzı geniş, dişleri seyrek ve latif idi. BOynundan göbeğine hafif kıllı, bOynu gümüş parlaklığında yapma bebek gibi, yapısı bedenlice ve endamlı idi. Göğsü karnı birdi. Göğsü geniş, Omuzları açık, mafsalları ince, sOyunduğunda bedeni nur gibi idi. Göğüs kemiğinden göbeğine kadar, tüyden ince bir hat bulunurdu. Meme ve karnında tüy yOktu. KOlları, Omuzları ve göğsünün yukarı kısmı kıllı idi. Bilekleri uzun, avucu geniş, uzun saçları lüle gibi idi. El ve ayak parmakları etli, parmakları uzun, ayağının çukuru mutedil, üstü üzerinde su durmayacak derecede düzdü. Yürürken öne meyilli düz yürür, yürüyüşü mütevazı ve seri ve de yüksek bir yerden dökülen su gibi idi. Döndüğünde bütün vücudu ile dönerdi. Sükut halinde yere bakışı semaya nazarından fazla Olurdu ve ekser bakışı mülahazalı idi. Yürürken ashabını önüne katardı. Karşılaşmada selamı ilk önce kendileri verirdi. | Ramuz el e-hadis, 520. sayfa, 8. hadis |
| 13531 | Efendimiz (s.a.v.) in mübarek kelamlarında kesiklik ve yavaşlık vardı. (Tane tane kOnuşurdu acele söylemezdi.) | Ramuz el e-hadis, 521. sayfa, 1. hadis |
| 13543 | Dini ibadetin kendisine en sevgili Olanı, sahibinin üzerinde devamlılık gösterdiği ibadet idi. | Ramuz el e-hadis, 521. sayfa, 13. hadis |
| 13557 | Halk ile namaz kıldıklarında, halkın en hafif kılanı, kendi kendine Olunca en ağır kılanı idi. | Ramuz el e-hadis, 522. sayfa, 3. hadis |
| 13558 | Bir hastaya geldiklerinde veya hasta kendisine getirildiğinde "Ezhebil be'se Rabbennâsi eşfi ve enteş şâfi. La şifâe illa şifâüke şifâen la yuğâdiru sakamen": (Ey insanların Rabbi, zararı gider, şifa ihsan et, şifa veren ancak sensin. Senin şifandan başka şifa yOktur. Hiçbir hastalık bırakmayacak şifa ihsan buyur) diye dua buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 522. sayfa, 4. hadis |
| 13561 | Huzuruna bir kimse geldiğinde, yüzünde beşaret görürse elini eline alırlardı. | Ramuz el e-hadis, 522. sayfa, 7. hadis |
| 13563 | Bir kavim zekat vergilerini getirdiklerinde, Onlara "Allahümme salli ala âli filanen": (Allahım filan kimseleri ve ailelerini rahmetine mazhar kıl) diye dua buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 522. sayfa, 9. hadis |
