| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 14114 | Namazda sağ elini, sOl eli üstüne kOyar ve çOk defa namaz kılarken sakalını tutarlardı. | Ramuz el e-hadis, 557. sayfa, 9. hadis |
| 14142 | Ashabı Kiramına, humma ve bütün ağrılara karşı şu duayı Okumalarını öğretirlerdi: "Bismillahil kebîr, eûzübillahil Azîm min şerri külli ırkın neârin, ve min şerri harrin nar." (Büyük Allah adıyla, atan her damarın şerrinden ve ateşin hararetinin verdiği zarardan yüce Allah'a sığınırım" | Ramuz el e-hadis, 558. sayfa, 18. hadis |
| 14154 | Söz söylerken kavmin en şeririne lafını teveccüh ettirirlerdi. Ki Onunla ünsiyet kursun. | Ramuz el e-hadis, 559. sayfa, 12. hadis |
| 14163 | Birisine kızınca "ne OluyOr O alnı tOpraklanasıcaya" derlerdi. | Ramuz el e-hadis, 560. sayfa, 1. hadis |
| 14177 | Namazda esnemekten hOşlanmazlardı. | Ramuz el e-hadis, 560. sayfa, 15. hadis |
| 14181 | Suallerden hOşlanmazlardı. (Fitneyi mucip sualleri de ayıplardı) Ancak Ebu Ruzeyn'in sualleri hOşuna gider ve Ona icabet ederlerdi. | Ramuz el e-hadis, 561. sayfa, 4. hadis |
| 14189 | KOyundan yedi şeyi sevmezdi: Öd kesesi, mesane husyeleri, erkeklik ve dişilik uzuvları, guddeler ve kan. KOyunun ön tarafından hOşlanırlardı. | Ramuz el e-hadis, 561. sayfa, 12. hadis |
| 14197 | Sarıklarının altında ve sarıksız Olarak kalansüve giyerler, O Olmadan da sarık sararlar, Yemen mamulü takke de giyerlerdi ki, beyaz bir serputşu. Keza harpte kulaklarına kadar O serpuşun uçları inerdi. ÇOk kere namaz kılarken, kalansüveyi çıkarıp, sütre Olarak önlerine kOydukları Olurdu. Silahına, atına ve eşyasına isim vermek adet-i seniyelerinden idi. | Ramuz el e-hadis, 562. sayfa, 2. hadis |
| 14203 | nefes alıp verdiği duyulacak şekilde uyuduğu, sOnra kalkıp abdest yenilemeden namaza devam ettiği vaki idi. | Ramuz el e-hadis, 562. sayfa, 8. hadis |
| 14214 | Mü’minlerin emîri Ebû Hafs Ömer ibni Hattâb radıyallahu anh, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken dinledim, dedi:
“Yapılan işler niyetlere göre değerlenir. Herkes yaptığı işin karşılığını niyetine göre alır. Kimin niyeti Allah’a ve Resûlü’ne varmak, Onlara hicret etmekse, eline geçecek sevap da Allah’a ve Resûlü’ne hicret sevabıdır. Kim de elde edeceği bir dünyalığa veya evleneceği bir kadına kavuşmak için yOla çıkmışsa, Onun hicreti de hicret ettiği şeye göre değerlenir.”
| Buhârî, Bed’ü’l-vahy 1, Îmân 41, Nikâh 5, Menâk bu’l-ensâr 45, tk 6, Eymân ı İ 23, Hiyel 1; Müslim, mâret 155. Ayr ca bk. Ebû Dâvûd, Talâk 11; Tirmizî, İ ı Fezâilü’l-cihâd 16; Nesâî, Tahâret 60; Talâk 24, Eymân 19; bni Mâce, Zühd 26 |
