Arama Sonuçları en en

Ebû Hüreyre Abdurrahman İbni Sahr radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

Ebû Mûsâ Abdullah İbni Kays el-Eş`arî radıyallahu anh şöyle dedi:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şu cevabı verdi:

“Kim, İslâmiyet daha yüce olsun diye savaşıyorsa, o Allah yolundadır.”

Ebû Bekre Nüfey` İbni Hâris es-Sekafî radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“İki müslüman birbirine kılıç çektiği zaman, öldüren'>en de, ölen'>en de cehen'>ennemdedir”.

Bunun üzerine ben'>en:

Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem:

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Bir kimsen'>enin câmide cemaatle kıldığı namaz, işyerinde ve evinde kıldığı namazdan yirmi küsur derece daha sevaptır. Şöyleki bir kişi güzelce abdest alır, sonra başka hiçbir maksatla değil, sadece namaz kılmak üzere câmiye gelirse, câmiye girinceye kadar attığı her adım sebebiyle bir derece yükseltilir ve bir günahı bağışlanır. Câmiye girince de, namaz kılmak için orada durduğu sürece, tıpkı namaz kılıyormuş gibi sevap kazanır. Biriniz namaz kıldığı yerden'>en ayrılmadığı, kimseye eziyet etmediği ve abdestini bozmadığı müddetçe melekler:

Allahım! Ona merhamet et!

Allahım! Onu bağışla!

Allahım! Onun tövbesini kabul et! diye ona dua ederler.”

Ebü’l-Abbâs Abdullah İbni Abbâs İbni Abdülmuttalib radıyallahu anhümâ’dan nakledildiğine göre, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Allah Teâlâ’dan rivayet ettiği bir hadiste şöyle buyurdu:

“Allah Teâlâ iyilik ve kötülükleri takdir edip yazdıktan sonra bunların iyi ve kötü oluşunu şöyle açıkladı:

Kim bir iyilik yapmak ister de yapamazsa, Cen'>enâb-ı Hak bunu yapılmış mükemmel bir iyilik olarak kaydeder.

Şayet bir kimse iyilik yapmak ister sonra da onu yaparsa, Cen'>enâb-ı Hak o iyiliği on mislinden'>en başlayıp yedi yüz misliyle, hatta kat kat fazlasıyla yazar.

Kim bir kötülük yapmak ister de vazgeçerse, Cen'>enâb-ı Hak bunu mükemmel bir iyilik olarak kaydeder.

Şayet insan bir kötülük yapmak ister sonra da onu yaparsa, Cen'>enâb-ı Hak o fen'>enalığı sadece bir günah olarak yazar.”

Ebû Abdurrahman Abdullah İbni Ömer İbni’l-Hattâb radıyallahu anhümâ’dan rivayet edildiğine göre, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken'>en dinlediğini söylemiştir:

“Sizden'>en önce yaşayanlardan üç kişi bir yolculuğa çıktılar. Akşam olunca, yatıp uyumak üzere bir mağaraya girdiler. Fakat dağdan kopan bir kaya mağaranın ağzını kapattı. Bunun üzerine birbirlerine:

— Yaptığınız iyilikleri anlatarak Allah’a dua etmekten'>en başka sizi bu kayadan

hiçbir şey kurtaramaz, dediler.

İçlerinden'>en biri söze başlayarak:

—Allahım! Ben'>enim çok yaşlı bir annemle babam vardı. Onlar yemeklerini yemeden'>en çoluk çocuğuma ve hizmetçilerime bir şey yedirip içirmezdim. Birgün hayvanlara yem bulmak üzere evden'>en ayrıldım; onlar uyumadan önce de dönemedim. Eve gelir gelmez hayvanları sağıp sütlerini annemle babama götürdüğümde, baktım ki ikisi de uyumuş. Onları uyandırmak istemediğim gibi, onlardan önce ev halkının ve hizmetkârların bir şey yiyip içmesini de uygun görmedim. Süt kabı elimde şafak atana kadar uyanmalarını bekledim. Çocuklar etrafımda açlıktan sızlanıp duruyorlardı. Nihayet uyanıp sütlerini içtiler.

Rabbim! Şayet ben'>en bunu sen'>enin rızânı kazanmak için yapmışsam, şu kaya sıkıntısını başımızdan al! diye yalvardı. Kaya biraz aralandı; fakat çıkılacak gibi değildi.

Bir diğeri söze başladı:

—Allahım! Amcamın bir kızı vardı. Onu herkesten'>en çok seviyordum. (Bir başka rivayete göre: Bir erkek bir kadını ne kadar severse, ben'>en de onu o kadar seviyordum). Ona sahip olmak istedim. Fakat o arzu etmedi. Bir yıl kıtlık olmuştu. Amcamın kızı çıkıp geldi. Ken'>endisini bana teslim etmek şartıyla ona 120 altın verdim. Kabul etti. Ona sahip olacağım zaman (bir başka rivâyete göre: Cinsî münasebete başlayacağım zaman) dedi ki: Allah’tan kork! Dinin uygun görmediği bir yolla ben'>eni elde etme! en'>en çok sevip arzu ettiğim o olduğu halde ken'>endisinden'>en uzaklaştım, verdiğim altınları da geri almadım.

Allahım! Eğer ben'>en bu işi sen'>enin rızânı kazanmak için yapmışsam, başımızdaki sıkıntıyı uzaklaştır, diye yalvardı. Kaya biraz daha açıldı; fakat yine çıkılacak gibi değildi.

Üçüncü adam da:

—Allahım! Vaktiyle ben'>en birçok işçi tuttum. Parasını almadan giden'>en biri dışında hepsinin ücretini verdim. Ücretini almadan giden'>en adamın parasını çalıştırdım. Bu paradan büyük bir servet türedi. Birgün bu adam çıkageldi. Bana: —Ey Allah kulu! Ücretimi ver, dedi. Ben'>en de ona:

—Şu gördüğün develer, sığırlar, koyunlar ve köleler sen'>enin ücretinden'>en türedi, dedim. Adamcağız:

—Ey Allah kulu! Ben'>enimle alay etme, deyince, sen'>eninle alay etmiyorum, diye cevap verdim. Bunun üzerine o, geride bir tek şey bırakmadan hepsini önüne katıp götürdü.

Rabbim! Eğer bu işi sırf sen'>enin rızânı kazanmak için yapmışsam, içinde bulunduğumuz sıkıntıdan bizi kurtar, diye yalvardı. Mağaranın ağzını tıkayan kaya iyice açıldı; onlar da çıkıp gittiler.

Ebû Hüreyre radıyallahu anh, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken'>en işittiğini söylemiştir:

“Vallahi ben'>en günde yetmiş defadan fazla Allah’dan ben'>eni bağışlamasını diler, tövbe ederim.”

Egarr İbni Yesâr el-Müzen'>enî radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Ey insanlar! Allah’a tövbe edip ondan af dileyiniz. Zira ben'>en ona günde yüz defa tövbe ederim.”

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in hizmetkârı olan Ebû Hamza en'>enes İbni Mâlik el-en'>ensârî radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Kulunun tövbe etmesinden'>en dolayı Allah Teâlâ’nın duyduğu memnuniyet, sizden'>en birinin ıssız çölde kaybettiği devesini bulduğu zamanki sevincinden'>en çok daha fazladır.”

“Herhangi birinizin tövbe etmesinden'>en dolayı Allah Teâlâ’nın duyduğu hoşnutluk, ıssız çölde giderken'>en üzerindeki yiyecek ve içeceğiyle birlikte devesini elinden'>en kaçıran, arayıp taramaları sonuç vermeyince deveyi bulma ümidini büsbütün kaybederek bir ağacın gölgesine uzanıp yatan, derken'>en yanına devesinin geldiğini görerek yularına yapışan ve aşırı derecede sevincinden'>en ne söylediğini bilmeyerek:

- Allahım! Sen'>en ben'>enim kulumsun; ben'>en de sen'>enin rabbinim, diyen'>en kimsen'>enin sevincinden'>en çok daha fazladır.”