| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13596 | Yeni bir elbise giydiğinde onu gömlek, imame yahud rida diye adıyla anar sonra şöyle derlerdi: "Allahümme lekel hamdü, ente kesevtenîhi, es'elüke min hayrihî ve hayri mâ suni'a lehû, ve eûzubike min şerrihi ve şerri mâ suni'a lehû": (Allahım Hamd sana mahsustur. Bunu bana Sen giydirdin. Onun hayrını ve onunla yapılanın hayrını Senden niyaz ederim. Onun şerrinden ve onunla yapılan şeyin şerrinden de Sana sığınırım) | Ramuz el e-hadis, 524. sayfa, 15. hadis |
| 13609 | Rahatsızlıklarında bir avuç çörek otu alıp ağızlarına kor ve bal ile su içerlerdi. | Ramuz el e-hadis, 525. sayfa, 13. hadis |
| 13611 | bir haceti unutmaktan korktuklarında, parmak veya yüzüğüne ip bağlarlardı. | Ramuz el e-hadis, 525. sayfa, 15. hadis |
| 13616 | Sabahladıklarında ve akşamladıklarında şöyle buyururlardı: "İslam fıtratı ve ihlas kelimesi üzerine ve bir de peygamberimiz Muhammed (s.a.v)'in dini üzerine, babamız İbrahim (a.s) peygamberin milleti üzerine sabahlamış olduk. O hanif ve müslim idi. Ve o asla müşriklerden olmadı." | Ramuz el e-hadis, 526. sayfa, 4. hadis |
| 13626 | bir cemaat nezdinde iftar ettiklerinde şöyle dua ederlerdi: "Eftara 'ındekümüssâimûn ve ekele taâmekümül ebrar ve tenezzelet aleykümül Melâike.": (Sofranızda oruçlular iftar etsin, yemeğinizi takva sahipleri yesin ve melekler üzerinizden eksik olmasın.) | Ramuz el e-hadis, 527. sayfa, 2. hadis |
| 13655 | Abdest aldıklarında, bir avuç suyu önlerine serperlerdi. | Ramuz el e-hadis, 528. sayfa, 14. hadis |
| 13666 | Cebrail (a.s) kendine gelip "Bismillahirrahmanirrahim" diye okuduğunda bir surenin nazil olacağını bilirlerdi. | Ramuz el e-hadis, 529. sayfa, 9. hadis |
| 13669 | Sevinç verici bir iş olduğunda Allah'a şükür olarak secdeye kapanırlardı. | Ramuz el e-hadis, 529. sayfa, 12. hadis |
| 13679 | Kendilerini sıtma veya ateş bastıklarında bir kırba suyu başlarından döküp yıkanırlardı. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 4. hadis |
| 13685 | Evden çıktıklarında: "Bismillâhi't-tüklânu 'alellâhi, Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhi": (Allah'ın adıyla, itimad ancak Allah'adır. Ne men edici ne de yapıcı bir kuvvet vardır, ancak Allah'a mahsustur) diye buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 10. hadis |
