| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 12371 | Bir kimseye günahı fena gelir, sevabı ise kendisine sevinç verirse, işte o mü'mindir. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 6. hadis |
| 12372 | Bir kimse din kardeşinin ayıbını onun hoşlanacağı şekilde örterse, Allah (z.c.hz.) de kendisini dünya ve ahirette hoşnut eder. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 7. hadis |
| 12375 | Bir kimse sıkıntı ve musibet zamanlarında kendisinin elini Allah'ın tutmasından hoşlanıyorsa, bollukta çok dua etsin. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 10. hadis |
| 12379 | Bir kimse Allah (z.c.hz.)'nin indinde kendisi için ne olduğunu anlamak isterse, kendisinde Allah için ne var ona baksın. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 14. hadis |
| 12380 | Bir kimseyi Allah'ın kendisinin musibetini def etmesi, dileğini vermesi ve kıyamette Arşı Âlânın gölgesinde gölgelendirmesi memnun ediyorsa, dardaki adamın borcunun gününü uzatsın veya o borcu bağışlasın. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 15. hadis |
| 12381 | Bir kimseyi, Allah ve Resulullahı sevmek veya Allah'ı ve Resulünün kendisini sevmesi memnun ediyorsa, konuştuğu zaman sözünü doğru söylesin, emanet edildiği zaman emaneti versin, kendisine komşuluk edenin komşuluğunu iyi etsin. | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 1. hadis |
| 12383 | kimi, yarın Allah (z.c.hz.)'ne kendisinden razı olarak mülaki olmak sevindirirse, Bana çok salât-ü selam getirsin. | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 3. hadis |
| 12396 | Bir kimse din kardeşine şefaatte bulunsa, o da ona karşılık kendisine bir hediye verse, adam da alsa, bu iş riba kapılarından büyük bir kapıya gelmiş olur. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 2. hadis |
| 12419 | Bir kimse Allah için birinci tekbire yetişerek kırk gün cemaatle namaz kılsa, kendisine iki berak yazılır: Cehennemlikten azatlık ve münafıklıktan beri olmak. | Ramuz el e-hadis, 426. sayfa, 11. hadis |
| 12424 | Bir kimse cemaatle sabah namazını kılar ve namaz kıldığı yerde oturur da yüz kere: "Kul hüvallahu ehad"ı okursa, Allah onunla kendisi arasında, Allah'dan başka kimsenin bilmediği günahları affeder. | Ramuz el e-hadis, 427. sayfa, 2. hadis |