| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13624 | İftar ettiğinDe şöyle dua eDerlerdi: "Allahümme leke sumtü ve ala rızkike eftartü. Fetekabbel minnî inneke entes semî'ul alim." | Ramuz el e-hadis, 526. sayfa, 12. hadis |
| 13633 | Nesebi saaDetlerini saydıklarında Muid İbni Adnan İbni UDed'i geçmezlerdi. Orada durur ve şöyle buyururlardı. Neseb ilmi iddiasında bulunanlar yalan söylüyorlar, Allah Teala: "Ve kurûnen beyne zâlike kesîrâ" (El Furkan suresi ayet 28) (Bunlar arasında bir çok nesiller geçmiştir) buyurduktan sonra. | Ramuz el e-hadis, 527. sayfa, 9. hadis |
| 13637 | Namazdan çıktıklarında üç Defa istiğfar eDerler sonra: "Allahümme entesselamü ve minkes selam tebarekte ya zel celali vel ikram": (Allahım, her şeyDen emin olan ancak sensin, her türlü noksanlıktan emin kılmak da ancak SenDendir, Ey Celal ve ikram sahibi Allahım Senin azametin ne yücedir) buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 527. sayfa, 13. hadis |
| 13647 | Bir emir gönDerdiklerinDe: "Hutbeyi kısa, sözü az et. Zira teshir mahiyetinDe sözler vardır" buyururlardı. (MukadDemeyi uzun etmemek) | Ramuz el e-hadis, 528. sayfa, 6. hadis |
| 13664 | "Ğayril mağdûbi aleyhim veladdallin" Dedikten sonra, ön safta olanların işiteceği bir sesle "amin" Derlerdi. | Ramuz el e-hadis, 529. sayfa, 7. hadis |
| 13676 | Kendilerine üzücü bir şey isabet ettiğinDe: "Lâ ilâhe illallahü'l-halimül kerim, Subhânellahi Rabbil arşil azim, Elhamdülillâhi Rabbil alemin" diyerek dua eDerlerdi. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 1. hadis |
| 13677 | Kefarete izin oluncaya kadar yeminlerinDe hânis (yemin bozma) olmamışlardı. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 2. hadis |
| 13678 | Yemin ettiklerinDe, "Muhammed (s.a.v)'in nefsi kudret elinDe olan Zata yemin eDerim ki" şeklinDe buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 3. hadis |
| 13680 | Bir kavmin şerrinDen korktuklarında: "Allahım onlara karşı bizi korumanı diler ve şerlerinDen Sana sığınırız" diye dua eDerlerdi. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 5. hadis |
| 13685 | EvDen çıktıklarında: "Bismillâhi't-tüklânu 'alellâhi, Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhi": (Allah'ın adıyla, itimad ancak Allah'adır. Ne men edici ne De yapıcı bir kuvvet vardır, ancak Allah'a mahsustur) diye buyururlardı. | Ramuz el e-hadis, 530. sayfa, 10. hadis |
