| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 12455 | Bir kimse ya nefsini ıslah veya kendisinden sonrakilere faydası olsun için ilim taleb ederse, kendisine yabanın (çölün) kumları kadar sevab yazılır. | Ramuz el e-hadis, 429. sayfa, 6. hadis |
| 12460 | Bir kimse (bir kadını) boşasa yahud sen bana haramsın dese, yahud bir kadınla nefsini nikahlasa veya başkasını başkasına nikahlasa da sonra ben şakadan yaptım dese bu iş ciddidir. (Bunun şakası olmaz) | Ramuz el e-hadis, 429. sayfa, 11. hadis |
| 12461 | Bir kimse boşasa veya azad etse, veya evlense veya evlendirse, ciddi veya şaka olarak yapsa da yaptığının hükmü geçerlidir. | Ramuz el e-hadis, 429. sayfa, 12. hadis |
| 12462 | Bir kimse malik olmadığını boşasa bu talak olmaz. Malik olmadığını azad etse bu azadlık olmaz. Malik olmadığını nezr etse bu nezir olmaz. Günah işlemeye yemin etse bu da yemin değildir. Sıla-i Rahim yapmamaya yemin etse bu da yemin değildir. (Yemin tutulmaz fakat kefaret ister.) | Ramuz el e-hadis, 429. sayfa, 13. hadis |
| 12464 | Bir kimse eceli gelmemiş bir hastayı ziyarete gitse ve yanında yedi kere: "Es'elullâhel azîm, Rabbel arşil azîm en yeşfiyek" dese, Allah onu bu hastalıktan afiyete kavuşturur. | Ramuz el e-hadis, 429. sayfa, 15. hadis |
| 12475 | Bir kimse bir Musibet zedeyi taziye ederse, onun ecrinin misli ona da verilir. | Ramuz el e-hadis, 430. sayfa, 10. hadis |
| 12476 | Bir kimse din kardeşini musibetten dolayı taziyede bulunursa, Allah kıyamette ona "hibr" olunacak yeşil bir hulle giydirir. Dediler ki; "Ya Resulallah hibr olunacak ne demektir?" Buyurdu ki: "Gıpta olunacak demektir". | Ramuz el e-hadis, 430. sayfa, 11. hadis |
| 12477 | Bir kimse aşık olsa ve gizlese, iffetini muhafaza etse ve ölse şehiddir. | Ramuz el e-hadis, 430. sayfa, 12. hadis |
| 12478 | Bir kimse aşık olur, iffetini muhafaza eder ve sonra da ölürse şehid olarak ölür. | Ramuz el e-hadis, 430. sayfa, 13. hadis |
| 12479 | Bir kimse aşık olsa ve gizlese, iffetini muhafaza etse ve sabretse, Allah onu affeder ve onu Cennete dahil eder. | Ramuz el e-hadis, 430. sayfa, 14. hadis |