| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 8947 | Allah (z.c.hz) nin öyle kulları vardır ki onları beladan esirger, afiyette yaşatır. Afiyet üzere ruhlarını kabzeder. Ve onları afiyet üzere Cennete sokar. | Ramuz el e-hadis, 129. sayfa, 1. hadis |
| 8948 | Allah'ın öyle kulları vardır ki, onları insanların hacetine tahsis etmiştir. Bunlar azabı İlahiden emindirler. | Ramuz el e-hadis, 129. sayfa, 2. hadis |
| 8949 | Allah (z.c.hz)'nin nimetleri sebebiyle kulların menfaatine tahsis ettiği kulları vardır. Onlar bu hizmeti ağırsanırlarsa, Allah o nimeti onlardan alır, başkasına verir. | Ramuz el e-hadis, 129. sayfa, 3. hadis |
| 8956 | Allah (z.c.hz)'nin yer halkından kabları vardır ki, bunlar salih kulların kalbleridir ve onların içinde en hoşuna gideni ise yumuşacık ve yufka olanlarıdır. | Ramuz el e-hadis, 129. sayfa, 10. hadis |
| 8964 | Allah (z.c.hz)'nin, bir kulun dünyadaki ayıbını örtmesi, ona dünya afiyeti ihsan etmesi demektir. | Ramuz el e-hadis, 130. sayfa, 7. hadis |
| 8967 | Ölüm meleği kullarının yüzüne günde yetmiş kere bakar. Vakti gelenin güldüğünü görünce, Allah Allah amma tuhaf şey. Ben onun canını alacağım o gülüyor" der.(Akıllı adam hesaplı güler) | Ramuz el e-hadis, 130. sayfa, 10. hadis |
| 8968 | Peygamberlerden bazıları ses işitirlerdi. Bununla tebliğe memur edilirlerdi. Bir kısmı rüyada (tebliği) alır, bir kısmının da kalb ve kulaklarına yerleşirdi. Bana ise Cebrail (a.s.) gelir, şifahen tebliğini yapar, sizden birinizin gelib arkadaşları ile konuşması gibi. | Ramuz el e-hadis, 131. sayfa, 1. hadis |
| 8992 | Bu öyle bir gündür ki (arefe günü) bir kimse, kulağına, eline, gözüne ve diline sahip olursa geçmiş günahları afvolur. | Ramuz el e-hadis, 133. sayfa, 3. hadis |
| 8993 | Bu öyle bir gündür ki (arefe günü) bir kimse, kulağına, eline, gözüne ve diline sahip olursa geçmiş günahları afvolur. | Ramuz el e-hadis, 133. sayfa, 4. hadis |
| 9072 | Allah (z.c.hz) kendinden talep etmiyene kızar. (kul ihtiyacını zahirde başkalarından istese de esasda her şeyi Allah'tan beklemelidir.) | Ramuz el e-hadis, 140. sayfa, 9. hadis |
