| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 12354 | Bir kimse kabrimi ziyaret ederse ona şefaatçi vEya şahid olurum. Kim de HaremEyn'den birinde ölürse, Allah onu kıyamet gününde eminler arasında baas eder. | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 2. hadis |
| 12355 | Bir kimse ölümümden sonra Beni ziyaret ederse, hayatımda Beni ziyaret etmiş gibi olur. Kim de HaremEyn'den birinde ölürse, mahşerde eminlerden baas olunur. | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 3. hadis |
| 12358 | Bir kimse mü'min kardeşini ziyaret ederse, dönesiye kadar rahmet bahçelerine dalmış olur. Kim de hasta kardeşini ziyaret ederse, dönüncEye kadar Cennet bahçesine dalmış olur. | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 6. hadis |
| 12360 | Kim ana-babasının vEya birinin kabrini halis ve muhlis olarak ve mağfiret umarak ziyaret ederse, mebrur bir hac sevabı alır ve kim de bunu adet edinmişse, kendi kabri de melaikenin ziyaretgahı olur. | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 8. hadis |
| 12361 | Bir elden birine ihsan eli uzanırsa, onun karşılığını yapmak o kimsEye borç olur. Yapmazsa senasını izhar etsin. Bunu da yapmazsa küfran-ı nimet etmiş olur. | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 9. hadis |
| 12363 | Bir kimse yanında kendisini müstağni edecek kadar varken bir şEy isterse, ancak Cehennem ateşini çoğaltmış olur."Kendisini müstağni kılacak şEy nedir ya Resulallah" dediler. Buyurdu ki: "Kuşluk yiyeceği vEya akşam yiyeceğine kadar." | Ramuz el e-hadis, 422. sayfa, 11. hadis |
| 12367 | Bir kimse kızını vEya efradı ailesinden birini içki içene verirse, onu ateşe sevk etmiş gibi olur. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 2. hadis |
| 12369 | Bir insanın vEya bir hayvanın huyu fena olursa kulağına ezan okuyun. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 4. hadis |
| 12385 | Bir kimse Cennetin orta yerinde kalmak isterse, Cemaate devam etsin. ŞEytan bir kişinin peşinde olur, iki kişiye ise daha uzaktır. | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 5. hadis |
| 12386 | Bir kimse kırda sakin olursa katı yürekli olur. Av peşine düşerse gaflet ona hal olur. Sultan kapısında olursa fitnEye düçar olur | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 6. hadis |