| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 12804 | Nefsim yed-i kudretinde Olana kasem ederim ki, sizlerden biriniz layıkı ile mü'min olmaz, Beni evlad ve babasından fazla sevmedikçe. | Ramuz el e-hadis, 457. sayfa, 9. hadis |
| 12809 | Nefsim yed-i kudretinde Olana kasem ederim ki, bir kulun kalbi selimi olmadıkça müslüman kalamaz, ve komşusu "baikasından" emin olmıyan adam layıkile müslüman olamaz. Denildi ki "baikası nedir?" Buyurdu ki, şerri ve zulmüdür. | Ramuz el e-hadis, 458. sayfa, 3. hadis |
| 12818 | Nefsim yed-i kudretinde Olana kasem ederim ki, onlardan biri benim muhabbetim sebebile ashabı ve sizi (Abdülmuttalip oğullarını) sevmedikçe layıkı ile mü'min addolunmaz. Siz şefaatimle Cennete girmeyi umarsınız da Abdulmuttalip oğulları ummaz mı? | Ramuz el e-hadis, 459. sayfa, 3. hadis |
| 13111 | Sizden hiç biriniz layıkı ile iman etmiş olmaz; Beni çocuğundan, ana babasından ve bütün insanlardan fazla sevmedikçe. | Ramuz el e-hadis, 482. sayfa, 11. hadis |
| 13179 | Bir kul abdesti layıkı ile alırsa, Allah onun gelmiş geçmiş günahlarının mağfiret eder. | Ramuz el e-hadis, 488. sayfa, 2. hadis |
| 13219 | İki yüzlü kimseye, Aziz ve Celil olan Allah'ın yanında emin olarak haşr olmak layık değildir. | Ramuz el e-hadis, 491. sayfa, 5. hadis |
| 13222 | Bir müslamana kendini zelil etmesi layık olmaz. Denildi ki: "Nefsi insanı nasıl zelil eder?" Buyurdu ki, gücü yetmeyecek belalara kendini atar. | Ramuz el e-hadis, 491. sayfa, 8. hadis |
| 13469 | Allah (z.c.hz.) buyuruyor: "ey Adem oğlu, benim iznimle sen kendi nefsinin dilediğini isteyen kimsesin. Benim irademle nefsin için irade ettiğini irade ettiğim kimsesin. Sana olan nimetimin fazlı ile masiyet işlemeye kuvvet buldun. Benim ismetimle tevfikimle, yardımımla ve afiyetimle Benim farzlarımı eda etmiş oldun. Şu halde Ben senin ihsanına senden daha evlayım. Sen de günahına Benden daha layıksın. Hayır sana Benden izhar oldu. Benden sana ceza, cinayetine karşılık oldu. Sen nefsin için Benden neye razı oldunsa, Ben de sana onu layık gördüm. | Ramuz el e-hadis, 514. sayfa, 7. hadis |
