| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 12629 | bir kimse kırk gün namazın birinci rek'atını fevt etmezse ona iki berat yazılır; Cehennemden azatlık beratı ve nifaktan beraat. | Ramuz el e-hadis, 443. sayfa, 2. hadis |
| 12630 | bir kimse secde ettiğinde alnı ile burnunu da yere koymazsa namazı caiz olmaz. | Ramuz el e-hadis, 443. sayfa, 3. hadis |
| 12631 | bir kimse Allah'ın ruhsatını kabul etmezse, ona Arafat dağları kadar günah yazılır. | Ramuz el e-hadis, 443. sayfa, 4. hadis |
| 12637 | bir kimsenin erkek veya kız evladı ölürse; tahammül etsin, etmesin razı olsun veya olmasın, sabır etsin veya etmesin onun sevabı ancak Cennettir. | Ramuz el e-hadis, 443. sayfa, 10. hadis |
| 12654 | bir kimse bir din kardeşinin hacetine onu tamamlayasıya kadar yürürse Allah (z.c.hz.) ona beşbin melekle yardım eder ve o melekler ona sabahsa akşama kadar, akşamsa sabaha kadar dua ve istiğfar ederler. Her ayak kaldırışında sevap yazılır, her yere bastığında ise bir günahı silinir. | Ramuz el e-hadis, 444. sayfa, 12. hadis |
| 12662 | bir kimse oturduğu yerde uyursa ona abdest lazım gelmez. Yanını koyarsa abdest lazım gelir. | Ramuz el e-hadis, 445. sayfa, 6. hadis |
| 12666 | bir kimse namazı unutursa hatırlayınca onu kılsın. Zira Allah "Zikrim için namaz kıl" buyurmuştur. | Ramuz el e-hadis, 445. sayfa, 10. hadis |
| 12667 | bir kimse namazı unutsa ve hatırlamasa, imamla başka bir namaza durmuşken hatırlasa o namazını imamla kılsın, namazını bitirince unuttuğunu kılsın. Sonra imamla kıldığını iade etsin (Sahibi tertipler için.) | Ramuz el e-hadis, 445. sayfa, 11. hadis |
| 12668 | bir kimse din kardeşinin avret yerine kasden bakarsa Allah (z.c.hz.) onun kırk gecelik namazını kabul etmez. | Ramuz el e-hadis, 445. sayfa, 12. hadis |
| 12695 | Kim di biraz önce o sözü söyleyen? Otuz bu kadar melek gördüm ki, onun sevabını ilk yazan olmak için yarış ediyorlardı. (bir kimse namazda: "Rabbenâ ve lekel hamden kesiren tayyiben mübareken fih" demişti de, Resulallah namazını bitirince yukarıdaki hadisi buyurmuştu.) | Ramuz el e-hadis, 447. sayfa, 13. hadis |