| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 12373 | Kim bir müslümanın ayıbını örterse, Allah da onun dünya ve ahirette ayıbını örter. Kim de musibete uğrayan bir kimsenin musibetini berteraf ederse, Allah da kıyamette onun musibetlerinden birini defeder. Kim de kardeşinin hacetini görürse, Allah da onun hacetini görür. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 8. hadis |
| 12374 | Bir kimse benden sonra bir müslümanı sevindirirse, beni kabrimde sevindirmiş olur. beni kabrimde sevindireni de Allah Teala kıyamette sevindirir. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 9. hadis |
| 12375 | Bir kimse sıkıntı ve musibet zamanlarında kendisinin elini Allah'ın tutmasından hoşlanıyorsa, bollukta çok dua etsin. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 10. hadis |
| 12376 | Bir kimse yemekte, gündüz uyurken veya gecelerken, şeytanın kendi yanında (evinde) barınmamasından hoşlanıyorsa, evine girerken selam versin ve yemeği besmele ile yesin. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 11. hadis |
| 12380 | Bir kimseyi Allah'ın kendisinin musibetini def etmesi, dileğini vermesi ve kıyamette Arşı Âlânın gölgesinde gölgelendirmesi memnun ediyorsa, dardaki adamın borcunun gününü uzatsın veya o borcu bağışlasın. | Ramuz el e-hadis, 423. sayfa, 15. hadis |
| 12392 | Bir kimsenin ismi zalim emirle beraber yazılırsa, kıyamet gününde onunla haşrolunur. | Ramuz el e-hadis, 424. sayfa, 12. hadis |
| 12400 | Bir kimse bir işde hazır olsa da, ondan kalben memnun olmasa, hazır olmamış gibi sayılır. Kim de bir işde bulunmadığı halde ona razı olursa, o işde bulunmuş gibi sayılır. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 6. hadis |
| 12402 | Bir kimse beş vakit namazı, birinci tekbire yetişecek şekilde kırk gün cemaatle kılarsa Cennet ona vacib olur. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 8. hadis |
| 12408 | Bir kimse Allah rızası için bir gün oruç tutarsa, bu gün sebebiyle Cehennem ile arası yetmiş yıllık yol kadar uzaklaştırılır. | Ramuz el e-hadis, 425. sayfa, 14. hadis |
| 12412 | Bir kimse, kimseyi haberdar etmeyerek bir gün nafile oruç tutsa, Allah onu Cennetten başka şeyle taltife razı olmaz. | Ramuz el e-hadis, 426. sayfa, 4. hadis |
