| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 11973 | Tevretta yazılmıştır ki: "Bir adam, kızı oniki yaşına gelir de evlendirmezse ve o kız da bir günah işlerse, onun günahından mesuldur." | Ramuz el e-hadis, 394. sayfa, 6. hadis |
| 11974 | Mekke-i Mükerreme şeref alametidir. Medine dinin direğidir. Kufe islamın merkezi. Basra abidlerin şehri, Şam iyilerin madeni, Mısır ise iblisin maişet merkezi, onun mağarası ve makamıdır. Sind onun uğursuzluk yeridir. Zina zencilerdedir. Sıdk Nöbededir (Bilali Habeşi'nin memleketi). Bahreyn mübaret yerdir. El-Cezîre kıtal merkezidir. Ehli Yemenin gönülleri yufkadır ve rızıkları eksik olmaz. Emirler Kureyş'tendir. İnsanların efendisi Seyyidler ve Beni Haşim'dir. | Ramuz el e-hadis, 394. sayfa, 7. hadis |
| 11975 | Mel'undur Allah için isteyen. Ve mel'undur Allah'ın ismini anarak isteyeni boş çeviren. | Ramuz el e-hadis, 394. sayfa, 8. hadis |
| 11976 | Satranç oynayan mel'undur ve bakan da domuz eti yiyen gibidir. | Ramuz el e-hadis, 394. sayfa, 9. hadis |
| 11977 | Bir adama Allah (z.c.hz.) güzel yüz ve isim verir o da bunlara seym (aşağıtıcılık) verecek bir halde bulunmazsa, Allah'ın mahlukatının seçilmişlerinden olur. | Ramuz el e-hadis, 394. sayfa, 10. hadis |
| 11978 | Kim Allah'ın muhabbetini, kendi muhabbetine tercih ederse, Allah ona halkın meşakkati hususunda kafi gelir. | Ramuz el e-hadis, 395. sayfa, 1. hadis |
| 11979 | Allah'ın muhabbetini, insanların muhabbetine tercih eden kimseye, Allah halkın meşakkati hususunda kafi gelir. | Ramuz el e-hadis, 395. sayfa, 2. hadis |
| 11981 | Bir müslümana eza eden muhakkak Bana eza etmiş ve Bana eza eden de muhakkak Allah'a eza etmiş demektir. | Ramuz el e-hadis, 395. sayfa, 4. hadis |
| 11982 | Kim bir zımmiye eza ederse Ben onun hasmıyım ve kimin de hasmı Ben olursam kıyamette onun hakkını alırım. | Ramuz el e-hadis, 395. sayfa, 5. hadis |
| 11983 | Ehli Medine'ye eza edene Allah eza verir. Ve ona Allah'ın meleklerinin ve bütün insanların laneti vacip olur. Onun ne farz ve ne de nafile ibadeti kabul olunur. | Ramuz el e-hadis, 395. sayfa, 6. hadis |
