| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 9887 | Farz namaz, bir evvelkinden bir sonraki namaza kadar ki hatalara, Cuma, evvelkinden önündeki Cumaya kadar kefaret olur. Ramazan ayı evvelkinden önündeki Ramazana kadar kefaret olur. Hac da evvelkinden gelecek hacca kadar kefaret olur. Zevci veya mahremi olmıyan müslüman bir kadının hac etmesi helal olmaz. | Ramuz el e-hadis, 218. sayfa, 4. hadis |
| 9902 | Sulh, müslümanlar arasında caizdir. Yanlız haramı helal ve helali haram yapan sulh müstesna. | Ramuz el e-hadis, 219. sayfa, 5. hadis |
| 9969 | Gusul, her müslümana, yedi günde bir, kılına ve derisine vacibdir. | Ramuz el e-hadis, 225. sayfa, 2. hadis |
| 9976 | Cuma günü gusl her baliğ müslümana vacibe yakın sünnettir. Bulursa, misvaklanmak ve koku sürünmekte böyle. | Ramuz el e-hadis, 225. sayfa, 9. hadis |
| 10024 | Kebair; Allah'a şirk, namuslu kadına iftira, mü'min kimseyi öldürme, muharebe gününde cepheden kaçma, yetim malı yeme, müslüman ana-babaya isyan, ölü ve diri olarak kıblemiz olan Kabeye hürmetsizlik etmektir. | Ramuz el e-hadis, 228. sayfa, 10. hadis |
| 10028 | Yalanın hepsi kaydolur. müslümanın başından bir musibet defeden veya iyilik getiren yalan müstesna. | Ramuz el e-hadis, 229. sayfa, 1. hadis |
| 10042 | Müezzinler müslümanların iftarlarında da, sahurlarına da eminlerdir. | Ramuz el e-hadis, 229. sayfa, 15. hadis |
| 10045 | Mü'min, insanların kendinden emin olduğu ve müslüman da müslümanların dilinden zarar görmediği kimsedir. Muhacir de fenalığı terkeden adamdır. Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin ederim ki, komşusu kendisinin eziyetinden emin olmıyan kimse Cennete giremez. | Ramuz el e-hadis, 230. sayfa, 3. hadis |
| 10046 | Mü'min bir, kafir ise yedi kursağına yer.( Bir gün bir adam geldi, Peygamberimiz (s.a.v) e misafir oldu. Yedi sefer süt getirdiler içti. O gün müslüman oldu, ertesi günü bir sefer süt ile doydu.) | Ramuz el e-hadis, 230. sayfa, 4. hadis |
| 10108 | İnsanlara karışıb da ezasına sabreden müslüman, insanlara karışmayıb ezalarına sabretmeyenden hayırlıdır. | Ramuz el e-hadis, 235. sayfa, 2. hadis |