| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 10924 | En fena yemek, kendisine zenginlerin çağırılıp fıkaraların çağırılmadığı düğün yemeğidir. kim ki davete icabet etmezse Allah ve Peygambere asi olmuş olur. | Ramuz el e-hadis, 305. sayfa, 7. hadis |
| 10925 | Evlerin en şerlisi hamamldır. Orada sesler yükselir, avretler açılır. Denildi ki: "Hamamda hastalar tedavi olunuyor ve kirler gidiyor." Buyurdu ki: "Girecek olan ancak örtülü girsin." | Ramuz el e-hadis, 305. sayfa, 8. hadis |
| 10926 | Kıyamet gününde menzile ( derece) bakımından insanların en şerlisi, dilinden ve şerrinden korkulan kimsedir. | Ramuz el e-hadis, 305. sayfa, 9. hadis |
| 10928 | Mü'minin alameti, gece namaz kılması ve izzeti de insanların elindekinden müstağni olmasıdır. | Ramuz el e-hadis, 305. sayfa, 11. hadis |
| 10929 | Mü'minlerin kıyamette sırat üzerindeki alametleri: "Ya Rabbi Sellim, Sellim" sözüdür. (Selamete erdir.) | Ramuz el e-hadis, 305. sayfa, 12. hadis |
| 10933 | Şefaatim, ümmetimden günah sahiplerinedir. Ebud Derda dedi ki: "Zina ve sirkat etse de mi?" Buyurdu ki: "Evet, Ebud Derda'nın muhalefetine rağmen, zina da etse, sirkat de etse. | Ramuz el e-hadis, 306. sayfa, 4. hadis |
| 10936 | Allah'ın arzdaki şehidleri, halk üzerinde Allah'ın eminleridir. İster öldürülsünler, ister (yataklarında) ölsünler. | Ramuz el e-hadis, 306. sayfa, 7. hadis |
| 10940 | Kırk yaşına sahip olandan, bela vesilesi hastalıklar, cüzzam, baras ve onlara benziyen hastalıklar men olunur. Elli yaşında olan, inabe ile merzuk olur. Altmış yaşına gelenden hesab hafifletilir. Yetmiş yaşına geleni Allah ve semadaki melekler sever. Seksen yaşında olanın hasenatı yazılır. Seyyiatı yazılmaz. Doksan yaşında olan ise kendi nefsi ve ehli beyti arasında yeryüzünde Allah'ın esiridir. (Kendisinden hesap sorulmaz) | Ramuz el e-hadis, 306. sayfa, 11. hadis |
| 10943 | Kadir gecesi sabahı güneş şuasız olarak doğar. Yükselinceye kadar sanki büyük bir tabak gibidir. | Ramuz el e-hadis, 307. sayfa, 2. hadis |
| 10944 | Allah ve Resulu doğru söyledi: "Malınız ve evladınız fitnedir." Şu iki çocuğa baktım da (Hasan ve Hüseyin r.anhüma) yürüyorlar, düşüyorlar (ağlıyorlar da) sabredemedim. Hutbemi kesdim, onları kaldırdım. | Ramuz el e-hadis, 307. sayfa, 3. hadis |