| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 12290 | Bir kimse neye yemin ederse o yemini gibidir. Eğer yahudi olayım demişse o yahudidir. Eğer nasrani olayım derse o nasrani olur. Eğer İslamdan beri olayım derse, İslamdan beri olur. kim cahiliyette yapılan işlerden yaparsa (o dönemi iddia ederse) Cehennem kütüklerinden olur, oruç ta tutsa, namaz da kılsa. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 5. hadis |
| 12291 | kim müslüman bir kimsenin malını elde etmek için yalan yere yemin ederse, o kıyamet gününde Allah'a, kendisine gazab edildiği halde mülaki olur. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 6. hadis |
| 12292 | kim kardeşinin malını elde etmek için, kasden yalan olarak Allah üzerine yemin ederse, ateşten yerine hazırlansın. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 7. hadis |
| 12293 | kim yemin eder de istisna eder ve "İnşallah" derse, sonra yemin ettiğini yaparsa ona kefaret lazım gelmez. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 8. hadis |
| 12294 | Bir kimse emanete (farzlara) yemin ederse bizden değildir. Bir adamın karısını ve kölesini ayartan da bizden değildir. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 9. hadis |
| 12295 | Bir kimse Kur'an'dan bir sure üzerine yemin ederse ona, her ayet için bir kefaret lazım gelir. İster doğru söylesin ister yalan. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 10. hadis |
| 12296 | Bir kimse yürüme üzerine yemin ederse, bütün malını Allah yolunda ve miskinlere verecek diye yemin ederse veya Kabeye tasadduk etmek için yemin ederse, bunun kefareti yemin kefaretidir. (Hülasa: bir kimse yapamıyacağı şeye yemin ederse bunun kefareti yemin kefaretidir.) | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 11. hadis |
| 12297 | Bir kimse tabutun dört tarafından da yüklenirse (taşırsa) onun kırk tane büyük günahı affolur. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 12. hadis |
| 12298 | kim bir tabutu dört kolundan, inanarak ve sevabını umarak taşırsa, Allah onun kırk günahını siler. | Ramuz el e-hadis, 417. sayfa, 13. hadis |
| 12299 | Bir kimse ümmetimden birinin borcunu üstüne alır, ödemek için gayret eder ve ödeyemeden ölürse onun velisi Benim. | Ramuz el e-hadis, 418. sayfa, 1. hadis |
