| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13117 | Ensara ancak münafık buğz eder. kim Bize, yani Ehli Beyte buğz ederse, o münafığın ta kendisidir. kim Ebu Bekir (r.a) ve Ömer (r.a)a buğz ederse o da münafıktır. | Ramuz el e-hadis, 483. sayfa, 2. hadis |
| 13119 | Kul müttekilerden olamaz, beis olmayanı, beis ihtimalinden sakınarak terk etmedikçe. | Ramuz el e-hadis, 483. sayfa, 4. hadis |
| 13120 | Kul imanın hakikatine erişemez; kendine istediğini halk için de istemedikçe. | Ramuz el e-hadis, 483. sayfa, 5. hadis |
| 13125 | Bir cemaat toplanıp ta, bir kısmı dua eder, ötekiler de "amin" derse o duayı Allah kabul eder. | Ramuz el e-hadis, 483. sayfa, 10. hadis |
| 13128 | Bir müslüman bir kafiri öldürüp de, dininde müstakim olur ve Allah'a kurbiyetle say ederse, o kafirle Cehennemde birleşmezler. Bir adamın içinde fisebilillah toz ile Cehennem dumanı ve bir kalbde iman ile hased de birleşmez. | Ramuz el e-hadis, 483. sayfa, 13. hadis |
| 13129 | Bu ölüm durumunda, bir kulun kalbinde şu iki şey birleşirse, Allah ona ancak ümid ettiğini verir ve korktuğundan emin kılar. (Peygamber (s.a.v.) efendimiz ölüm halinde bir zatı yoklamış, "kendini nasıl buluyorsun "diye sorunca, o kimse "Allah'dan ümid ediyorum ama günahlarımdan da korkuyorum" demiş. O zama yukarıdaki hadis varid olmuştur. | Ramuz el e-hadis, 484. sayfa, 1. hadis |
| 13132 | Şu dördün muhabbeti bir münafığın kalbinde toplanmaz; Ebu Bekir (r.a) Ömer (r.a) Osman (r.a) ve Ali (r.a) | Ramuz el e-hadis, 484. sayfa, 4. hadis |
| 13133 | Ensarı mü'minden başkası sevemez ve münafıktan başkası da onlara buğz edemez. kim Ensarı severse Allah da onu sever. kim Ersara buğz ederse Allah da ona buğz ede. | Ramuz el e-hadis, 484. sayfa, 5. hadis |
| 13134 | Şabanın yarı gecesinde (Berat gecesinde "La ilahe illallah" kavlini Allahdan hiç bir şey men etmez. Ancak içkici bir kimsenin veya gözünü dünyaya dikmiş olanın ağzından çıkan müstesna. | Ramuz el e-hadis, 484. sayfa, 6. hadis |
| 13136 | Bir halife için beytülmalden iki kaptan fazlasına malik olması helal olmaz. Bir kap kendisinin ve ehlinin yediği kaptır. Bir kap ta misafirlerinin önüne koyduğudur. | Ramuz el e-hadis, 484. sayfa, 8. hadis |
