| No | Hadis Metni | Kaynak |
|---|
| 13172 | Mü'min din kardeşine hayırhahlık ettikçe, dininde genişlik Bulmakta devam eder. Bundan vaz geçerse tevfikat selb olunur. | Ramuz el e-hadis, 487. sayfa, 7. hadis |
| 13173 | Bu iş, ondan ayrılanlara rağmen muzaffer olarak devam edecektir. Muhaliflerin ve ayrılanların ona zararı olmaz, taki Kureyşten on iki halife gelene kadar. | Ramuz el e-hadis, 487. sayfa, 8. hadis |
| 13177 | İş günden güne şiddetini artırır ve dünya da ancak gerilemeyi artırır. İnsanlarında ancak hasisliği artar. Kıyamette ancak şerliler üzerine kopar. Benden sonra Meryem oğlu İsa (a.s) dan başka nübüvvet mertebesinde kimse gelmeyecektir. | Ramuz el e-hadis, 487. sayfa, 12. hadis |
| 13184 | Benim Bu mescidimde bir adam, ezanı işitip de sonra hacetsiz olarak çıkar namaza da dönmezse o münafıktır. | Ramuz el e-hadis, 488. sayfa, 7. hadis |
| 13190 | Bir mü'min kula, yorgunluk, ağrı, kaygı, hüzün, gam, eza isabet etse, hatta ayağına diken batsa, Bunları Allah onun günahlarına kefaret kılar. | Ramuz el e-hadis, 489. sayfa, 2. hadis |
| 13198 | Bir müslüman ağaç diker, ekin eker de ondan bir insan, bir kuş veya bir mahluk yerse, Bu sebeble kendisine sevap yazılır. | Ramuz el e-hadis, 489. sayfa, 10. hadis |
| 13199 | Allah (z.c.hz.) bid'ad (itikat) taşıyan kimsenin, namazını, orucunu, sadakasını, haccını, umresini, cihadını, farzını ve nafilesini (hiç bir ibadetini) kaBul etmez. Ve o kimse hamurdan kıl çıkar gibi islamiyetten çıkar. | Ramuz el e-hadis, 489. sayfa, 11. hadis |
| 13213 | Bir mislümanın üç çocuğu ölsün de Cehenneme girsin Bu olmaz. Ancak yemin yerini Bulsun için başka. | Ramuz el e-hadis, 490. sayfa, 12. hadis |
| 13220 | Alim için bilgisi üzerine sükut, cahil içinde cehli üzerine sükut caiz olmaz. Zira Allah teala şöyle Buyurdu.: "Bilmiyorsan ehli zikre sorunuz." | Ramuz el e-hadis, 491. sayfa, 6. hadis |
| 13224 | Bir kimse bir ses işitmedikçe veya bir koku duymadıkça namazdan ayrılmasın. (Birisi namazda insan bir şey kaçırdı gibi geliyor demişti de Bu hadis varid oldu) | Ramuz el e-hadis, 491. sayfa, 10. hadis |
