Arama Sonuçları en en

Ebû Mes’ûd Ukbe İbni Amr el-en'>ensârî el-Bedrî radıyallahu anh şöyle dedi:

Sadaka âyeti inince, biz sırtımızla yük taşıyarak, (hammallık yaparak) sadaka vermeye başladık. Derken'>en bir adam geldi çokca sadaka verdi. Münâfıklar, “Gösteriş yapıyor” dediler. Bir başkası geldi, bir ölçek hurma getirdi. Yine münâfıklar, “Allah’ın, bunun bir ölçek hurmasına ihtiyacı yoktur” dediler. Bunun üzerine, “Sadakalar hususunda gönülden'>en veren'>en mü’minleri çekiştiren'>en ve güçlerinin yettiğinden'>en başkasını bulamayanlarla alay eden'>enler yok mu, Allah onları maskaraya çevirmiştir. Onlar için acı bir azab vardır”

Saîd İbni Abdülazîz’in Rebîa İbni Yezîd’den'>en; Rebîa’nın Ebû İdrîs elHavlânî’den'>en, onun Ebû Zer Cündeb İbni Cünâde radıyallahu anh’den'>en; Ebû Zer’in Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’den'>en; onun da Allah Tebâreke ve Teâlâ hazretlerinden'>en rivayet ettiğine göre Allah Teâlâ şöyle buyurdu:

“Kullarım! Ben'>en zulmetmeyi ken'>endime haram kıldım. Onu sizin aranızda da haram kıldım. Artık birbirinize zulmetmeyiniz.

Kullarım! Ben'>enim hidâyet ettiklerim dışında hepiniz sapıtmışsınız. O halde ben'>enden'>en hidâyet dileyin ki sizi doğruya ileteyim.

Kullarım! Ben'>enim doyurduklarım hariç, hepiniz açsınız. Ben'>enden'>en yiyecek isteyin ki sizi doyurayım.

Kullarım! Ben'>enim giydirdiklerim hariç, hepiniz çıplaksınız. Ben'>enden'>en giyecek isteyin ki sizi giydireyim.

Kullarım! Siz gece-gündüz günah işlemektesiniz, bütün günahları afveden'>en de yalnızca ben'>enim. Ben'>enden'>en af dileyin ki sizi bağışlayayım.

Kullarım! Bana zarar vermek elinizden'>en gelmez ki, zarar verebilesiniz. Bana fayda vermeye gücünüz yetmez ki, fayda veresiniz.

Kullarım! Evveliniz ahiriniz, insanınız cinleriniz, en'>en müttaki bir kişinin kalbi ve duygusuna sahip olsalar, bu ben'>enim mülkümde herhangi bir şey arttırmaz.

Kullarım! Evveliniz âhiriniz, insanınız cinleriniz, en'>en günahkâr bir kişinin kalbi ve duygusuna sahip olsalar, bu ben'>enim mülkümden'>en en'>en küçük bir şey eksiltmez.

Kullarım! Evveliniz âhiriniz, insanınız cinleriniz bir yerde toplanıp ben'>enden'>en istekte bulunacak olsalar, ben'>en de her birine istediğini versem, bu ben'>enim mülkümden'>en ancak, iğne den'>enize daldırılıp çıkarıldığında den'>enizden'>en ne kadar eksiltebilirse işte o kadar azaltır. (Yani hiç bir şey eksiltmez.)

Kullarım! İşte sizin amelleriniz. Onları sizin için saklar, sonra onları size iâde ederim. Artık kim bir hayır bulursa Allah’a hamd etsin. Kim de hayırdan başka bir şey bulursa öz nefsinden'>en başka kimseyi ayıplamasın.”

Saîd İbni Abdülaziz dedi ki, Ebû İdris el-Havlânî bu hadisi rivâyet ettiği zaman dizleri üzerine çöküverdi.

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Allah, altmış yıl ömür verdiği kişinin mazeret gösterme imkânını ortadan kaldırmıştır.”

İbni Abbas radıyallahu anhümâ şöyle dedi:

Ömer radıyallahu anh Bedir Harbine iştirak etmiş yaşlı sahâbîlerle beraber ben'>eni de istişâre meclisine dahil etti. Sahâbîlerden'>en biri buna içerledi ve Hz. Ömer’e:

Bunun üzerine Hz. Ömer:

Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi:

“Allah’ın yardımı erişip fetih gerçekleşince...” âyeti indikten'>en sonra Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem kıldığı her namazda mutlaka “Rabbimiz, sen'>eni ten'>enzih ederim, sen'>eni hamd ile anarım. Allahım! Ben'>eni bağışla ...” derdi. Buhârî, Ezân 123, 139; Megâzî 5, Tefsîru sûre (110), 1; Müslim, Salât 219, 220

Buhârî’nin Sahîh’i (Ezân 139, Tefsîru sûre (110), 2) ile Müslim’in Sahîh’inde (Salât 217) Âişe radıyallahu anhâ’dan rivayet edilen'>en bir başka hadis de şöyledir:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem rükû ve secdelerinde:

“Allahım! Sen'>eni ten'>enzîh ederim. Rabbimiz! Sana hamdederim. Allahım! Ben'>eni bağışla!” duasını pek sık tekrarlardı. Bu sözüyle o, Kur’an’a imtisal (ve âyeti fiilen'>en tefsir) ederdi.

Müslim’in rivayetinde de (Salât 218) şöyle den'>enilmektedir:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem vefatından önce, “Sen'>eni hamdinle tesbih ve ten'>enzih eder, bağışını diler, tövbe ederim” duasını sık sık tekrar ederdi.

Hz. Âişe diyor ki:

Yine Müslim’in bir başka rivayetinde (Salât 220), bu husus şöyle yer almaktadır:

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Ben'>en Allah’ı ulûhiyet makamına yakışmayan sıfatlardan ten'>enzih eder ve O’na hamdederim” sözlerini sık sık söyler olmuştu.” Hz. Âişe diyor ki:

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem:

“Rabbim bana ümmetim içinde bir alâmet göreceğimi bildirdi. Onu gördüğümden'>en bu yana “sübhânellah ve bi hamdihî estağfirullah ve etûbu ileyh” sözünü çok söylerim. Ben'>en o alâmeti, Mekke’nin fethine işaret eden'>en “Allah’ın yardımı ulaşıp Fetih gerçekleşince ve insanların grup grup Allah’ın dinine girdiklerini gördüğünde Rabbini hamd ile tesbih et ve O’ndan mağfiret dile. Çünkü Allah tövbeleri çok çok kabul eden'>endir” (meâlindeki Nasr) sûresi’nde gördüm,” buyurdu.

en'>enes radıyallahu anh şöyle dedi:

“Allah Teâlâ, Peygamber’in vefatından önce vahyi sıklaştırdı. Öyle ki Peygamber aleyhisselâm vahyin en'>en sık geldiği bir sırada vefat etti.”

Câbir İbni Abdullah radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Her kul öldüğü hal (amel) üzere diriltilir.”

Ebû Zer Cündeb İbni Cünâde radıyallahu anh şöyle dedi:

Yine Ebû Zer radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Her birinizin her bir eklemi (ve kemiği) için bir sadaka gerekir. Binaen'>enaleyh her tesbih sadakadır, her hamd sadakadır, her tehlil sadakadır, her tekbir sadakadır. İyiliği tavsiye etmek sadakadır, kötülükten'>en sakındırmak sadakadır. Kulun kuşluk vakti kılacağı iki rek’at namaz bütün bunları karşılar.”

Ebû Zer radıyallahu anh’den'>en rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Ümmetimin iyi-kötü bütün amelleri bana gösterildi. İyi işlerinin içinde, gelip geçen'>enlere eziyet veren'>en şeylerin yollardan kaldırılmasını da buldum. Kötü amelleri arasında da mescidde temizlen'>enmeden'>en bırakılmış balgamı gördüm.”