| No | Hadis Metni | Kaynak |
| 10027 | Yalan, Adem oğlunun aleyhinde yazılır. (Müsabaha edilmez) Üç hal müstesna: iki kişinin bozulmuş olan arasını yatıştırmak için söylenen yalan, kendi ailesini (dirlik düzenlik düşüncesi ile) razı etmek için söylenen yalan bir de harbde yalan, Esasen harb hud'adır. | Ramuz el e-hadis, 228. sayfa, 13. hadis |
| 10033 | Kevser, Cennette bir nehirdir. Yanları altın, mecrası inci ve yakut, toprağı miskten iyi kokar ve suyu da baldan tatlı ve kardan beyazdır. | Ramuz el e-hadis, 229. sayfa, 6. hadis |
| 10036 | Müzzine sesinin gittiği kadar mağfiret olunur. Ve ona o mesafedeki yaş ve kuru herşey şehadet eder. Namaza gelen adama da yirmibeş namaz sevabı yazılır. Ve onun iki namazı arasındakilere kefaret olur. | Ramuz el e-hadis, 229. sayfa, 9. hadis |
| 10038 | Allah rızası için ezan okuyan müezin, ezan okuduğu müddetçe, kanı içinde kımıldayan şehid gibidir. Ona yaş ve kuru her şey şehaded eder. Ölürse, kabrinde kurtlanmaz. | Ramuz el e-hadis, 229. sayfa, 11. hadis |
| 10043 | Müezzinler müslümnların namazları ve hâcetleri (oruç vakitleri) üzerine eminleridir. | Ramuz el e-hadis, 230. sayfa, 1. hadis |
| 10060 | İnsanlara karışıp da ezalarına sabreden mü'min, insanlara karışmayıp da ezalara sabretmiyen mü'minden daha faziletlidir. | Ramuz el e-hadis, 231. sayfa, 3. hadis |
| 10061 | Müminin külfeti azdır. | Ramuz el e-hadis, 231. sayfa, 4. hadis |
| 10062 | Mümin, dünyada kendisine isabet eden şeyler (nimetler) sebebiyle ahirette muâhaze edilmez. Fakat kafir edilir. | Ramuz el e-hadis, 231. sayfa, 5. hadis |
| 10066 | Mümin her ahlak üzerine ahlaklanır. Fakat onda yalanla ihanet bulunmaz. | Ramuz el e-hadis, 231. sayfa, 9. hadis |
| 10071 | Mümin akıllıdır, basiretlidir, uyanıktır. Vukuf sahibidir. Her şeyde yönünü Allah'a çevirmiştir. Acele etmez, alimdir, verağ sahibidir. Münafık ise bunun aksine ne nederen geldiğine dikkat eder ne gittiğine. Ötekini berikini çekiştirir, harama dikkat etmez, sözünü karıştırır, nerden kazandığına ve nereye harcadığına bakmaz. | Ramuz el e-hadis, 231. sayfa, 14. hadis |