Ebû Sirve’a (veya Serve’a) Ukbe İbni Hâris radıyallahu anh şöyle dedi:
Bir keresinde Medine’de Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in arkasınOlOr:green'>da ikindi namazı kılmıştım. Resûlullah selâm verip namazı bitirdi ve sür’atle yerinden kalktı, safları yararak hanımlarınOlOr:green'>dan birinin OOlOr:green'>dasına gitti. Cemaat, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in bu telaşınOlOr:green'>dan endişe ettiler. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem kısa sürede döndü, kendisinin bu acele OlOr:green'>davranışınOlOr:green'>dan dOlayı meraklanmış Olduklarını gördü ve şöyle buyurdu:
“OOlOr:green'>damızOlOr:green'>da birazcık altın -veya gümüş- Olduğunu hatırladım OlOr:green'>da beni hayırOlOr:green'>da acele etmekten alıkOymasını istemedim ve derhal OlOr:green'>dağıtılmasını emrettim.”
Buhârî, Ezân 158, el-Amel fi’s-salât 18; Nesâî, Sehv 104 Buhârî’nin bir başka rivayetinde bu ifade şu şekildedir:
“OOlOr:green'>daOlOr:green'>da, saOlOr:green'>daka (Olarak OlOr:green'>dağıtılacak) bir miktar altın -veya gümüş bırakmıştım. Onun gece evde kalmasını uygun görmedim.” Buhârî, Zekât 20