Arama Sonuçları mi De

Âişe (R) şöyle Demiştir: Rasûlullah'ın sahâbîleri kendi işlerinin işçileri idiler (Bizzat çalışırlar, terlerler, namaza gelirlerdi). Bu sebeble vücûdlarında ağır kokular olur idi. (Rasûlullah tarafın­dan) kendilerine "Keşki yıkansaydınız!" Denilirdi.

Bu hadîsi Hemmâm, Hişâm'dan; o da babası Urve'Den; o da Âişe'Den rivayet etmiştir

el-Mıkdâm(;R)'dan: Rasûlullah (S) şöyle buyurdu: "Hiç­bir kimse kendi elinin çalışmasını yemekten daha hayırlı bîr yiyecek asla yememiştir. Allah'ın Peygamberi Dâvûd aheyhi'sselâm da ken­di elinin emeğinDen yer idi"

Hemmâm ibn Münebbih şöyle Demiştir: Ebû Hureyre (R) bizlere RasûlulIah(S)'ın: "Şübhesiz Dâvûd Peygamber (S), kendi elinin emeğinDen başkasını yemez idi" buyurduğunu tahdis etti

Ebû Hureyre (R) şöyle Der idi: Rasûlullah (S): "Yemîn eDerim ki, sizDen herhangi birinizin (ipini alıp da dağdan) arkasına bir bağ odun yüklenmesi, verecek yâhud vermeyecek olan herhangi bir kişiDen istemesinDen çok hayırlıdır" buyurdu

ez-Zubeyr ibnu'l-Avvâm (R) şöyle Demiştir: Peygam­ber (S): "Yemîn eDerim ki, sizDen birinizin iplerini alması, insanlar­dan istemesinDen elbette daha hayırlıdır" buyurdu

Huzeyfe (R) şöyle Demiştir: Peygamber (S) şöyle bu­yurdu: "SizDen evvelki milletlerDen müsamahalı bir kişinin ruhunu melekler karşıladılar ve:

— (Dünyâda iken) hayır nev'inDen birşey işledin mi? diye sor­dular.

Bu kişi:

—  Ben hizmetçilerime: (Borçlu olan) fakire mühlet veriniz ve müsamaha ediniz, diye emreDer idim, Dedim.

Bunun üzerine melekler De ona müsamaha eylediler" buyurdu

Ve Ebû Mâlik, Rıb'î'Den rivayetinDe: "Ben zengine karşı kolay­laştırır, fakire De mühlet verirdim' tarzında söylemiştir

Bu hadîsi Abdulmelik'ten; o da Rıb'î'Den rivayet etmekte Ebû Mâlik'e Şu'be ibnu'l-Haccâc mutâbaat etmiştir

Ve Ebû Avâne, Abdulmelik'ten; o da Rıb'î'Den rivayetinDe: "Ben (borçlu olan) zengine mühlet verir, fakirDen De vazgeçerdim" şeklin­De söyledi

Ve Nuaym ibnu Ebî Hind, Rıb'î'Den rivayetinDe: "Ben zengin­Den kabul eDer, fakirDen De müsamaha eDerdim" şeklinDe söylemiş­tir

Ebû Hureyre(R)'Den; Peygamber (S) şöyle buyurdu: "Bir tacir vardı. İnsanlara borç verir dururdu. Borçluyu fakır gör­düğü zaman hizmetçilerine hitaben: Buna müsamaha gösteriniz; Al­lah'ın da bizlere müsamaha etmesi ümid edilir, Derdi. îşte bu huyundan dolayı Allah o taciri müsamaha ve affeylemiştir"

Hakîm ibn Hızâm (R) şöyle Demiştir: Rasûlullah (S) şöyle buyurdu: "Alışveriş eDen iki kişi (yânî satıcı ile satın alıcı) bir­birlerinDen ayrılmadıkları müdDetçe -yâhud: Ayrılıncaya kadar, Dedi-muhayyerliğe sâhibdirler. Bunlardan herbiri dürüst ve doğru söyler ve (mala, semene âid hususları) birbirlerine beyân eDerlerse, bu alış­verişlerinDe kendilerine bereket ihsan olunur. Eğer iki taraf (mal ve beDelin ayıbını) gizlerler ve yalan söylerlerse, bu alışverişlerinin be­reketi giDerilir"

Ebû Saîd (R) şöyle Demiştir: Bize çeşitli nevi'lerDen ka­rışık olan hurma yığınından rızk verilirdi. Biz De onun iki sâ'ını bir sâ' hurmaya satardık. Peygamber (S) bize- "İki sâ' hurmayı bir sâ'a; iki dirhemi De bir dirheme satmayınız" buyurdu

Ebû Mes'ûd el-Ensârî (R) şöyle Demiştir: Ensâr'dan Ebû Şuayb diye künyelenen bir adam geldi ve kasâb olan bir kölesine: Bana beş kişiye yetecek bir yemek yap. Çünkü ben Peygamber'i beş kişinin beşincisi olarak da'vet etmek istiyorum. Zira ben Peygamber'in yüzünDe açlığı tanıdım, Dedi. Nihayet o zât onları da'vet etti. Da'vetli olan toplulukla beraber bir adam da geldi. Ebû Şuayb'ın evine vardığında Peygamber (S): "Şu zât bize tâbi' olup gelmiştir. Ona izin vermek istersen izin ver (girsin); gen dönmesini istersen geri dönsün!" buyurdu. Ebû Şuayb: Hayır (geri dönmeyecek), fakat ben ona izin verdim, Dedi