Arama Sonuçları en en

el-Mıkdâm(;R)'dan: Rasûlullah (S) şöyle buyurdu: "Hiç­bir kimse ken'>endi elinin çalışmasını yemekten'>en daha hayırlı bîr yiyecek asla yememiştir. Allah'ın Peygamberi Dâvûd aheyhi'sselâm da ken'>en­di elinin emeğinden'>en yer idi"

Hemmâm ibn Münebbih şöyle demiştir: Ebû Hureyre (R) bizlere RasûlulIah(S)'ın: "Şübhesiz Dâvûd Peygamber (S), ken'>endi elinin emeğinden'>en başkasını yemez idi" buyurduğunu tahdis etti

Ebû Hureyre (R) şöyle der idi: Rasûlullah (S): "Yemîn ederim ki, sizden'>en herhangi birinizin (ipini alıp da dağdan) arkasına bir bağ odun yüklen'>enmesi, verecek yâhud vermeyecek olan herhangi bir kişiden'>en istemesinden'>en çok hayırlıdır" buyurdu

ez-Zubeyr ibnu'l-Avvâm (R) şöyle demiştir: Peygam­ber (S): "Yemîn ederim ki, sizden'>en birinizin iplerini alması, insanlar­dan istemesinden'>en elbette daha hayırlıdır" buyurdu

Câbir ibn Abdullah(R)'tan: Rasûlullah (S): "Satarken'>en, satın alırken'>en, alacağını taleb ve borcunu öderken'>en cömertlik ve kolay­lık gösteren'>en kimseye Allah rahmet eylesin" buyurmuştur

Huzeyfe (R) şöyle demiştir: Peygamber (S) şöyle bu­yurdu: "Sizden'>en evvelki milletlerden'>en müsamahalı bir kişinin ruhunu melekler karşıladılar ve:

— (Dünyâda iken'>en) hayır nev'inden'>en birşey işledin mi? diye sor­dular.

Bu kişi:

—  Ben'>en hizmetçilerime: (Borçlu olan) fakire mühlet veriniz ve müsamaha ediniz, diye emreder idim, dedim.

Bunun üzerine melekler de ona müsamaha eylediler" buyurdu

Ve Ebû Mâlik, Rıb'î'den'>en rivayetinde: "Ben'>en zen'>engine karşı kolay­laştırır, fakire de mühlet verirdim' tarzında söylemiştir

Bu hadîsi Abdulmelik'ten'>en; o da Rıb'î'den'>en rivayet etmekte Ebû Mâlik'e Şu'be ibnu'l-Haccâc mutâbaat etmiştir

Ve Ebû Avâne, Abdulmelik'ten'>en; o da Rıb'î'den'>en rivayetinde: "Ben'>en (borçlu olan) zen'>engine mühlet verir, fakirden'>en de vazgeçerdim" şeklin­de söyledi

Ve Nuaym ibnu Ebî Hind, Rıb'î'den'>en rivayetinde: "Ben'>en zen'>engin­den'>en kabul eder, fakirden'>en de müsamaha ederdim" şeklinde söylemiş­tir

Ebû Hureyre(R)'den'>en; Peygamber (S) şöyle buyurdu: "Bir tacir vardı. İnsanlara borç verir dururdu. Borçluyu fakır gör­düğü zaman hizmetçilerine hitaben'>en: Buna müsamaha gösteriniz; Al­lah'ın da bizlere müsamaha etmesi ümid edilir, derdi. îşte bu huyundan dolayı Allah o taciri müsamaha ve affeylemiştir"

Hakîm ibn Hızâm (R) şöyle demiştir: Rasûlullah (S) şöyle buyurdu: "Alışveriş eden'>en iki kişi (yânî satıcı ile satın alıcı) bir­birlerinden'>en ayrılmadıkları müddetçe -yâhud: Ayrılıncaya kadar, dedi-muhayyerliğe sâhibdirler. Bunlardan herbiri dürüst ve doğru söyler ve (mala, semen'>ene âid hususları) birbirlerine beyân ederlerse, bu alış­verişlerinde ken'>endilerine bereket ihsan olunur. Eğer iki taraf (mal ve bedelin ayıbını) gizlerler ve yalan söylerlerse, bu alışverişlerinin be­reketi giderilir"

Ebû Saîd (R) şöyle demiştir: Bize çeşitli nevi'lerden'>en ka­rışık olan hurma yığınından rızk verilirdi. Biz de onun iki sâ'ını bir sâ' hurmaya satardık. Peygamber (S) bize- "İki sâ' hurmayı bir sâ'a; iki dirhemi de bir dirheme satmayınız" buyurdu

Ebû Mes'ûd el-en'>ensârî (R) şöyle demiştir: en'>ensâr'dan Ebû Şuayb diye künyelen'>enen'>en bir adam geldi ve kasâb olan bir kölesine: Bana beş kişiye yetecek bir yemek yap. Çünkü ben'>en Peygamber'i beş kişinin beşincisi olarak da'vet etmek istiyorum. Zira ben'>en Peygamber'in yüzünde açlığı tanıdım, dedi. Nihayet o zât onları da'vet etti. Da'vetli olan toplulukla beraber bir adam da geldi. Ebû Şuayb'ın evine vardığında Peygamber (S): "Şu zât bize tâbi' olup gelmiştir. Ona izin vermek istersen'>en izin ver (girsin); gen'>en dönmesini istersen'>en geri dönsün!" buyurdu. Ebû Şuayb: Hayır (geri dönmeyecek), fakat ben'>en ona izin verdim, dedi