Arama Sonuçları al O

Ebû Abdurrahman Abdullah İbni Mes’ud radıyOlOr:green'>allahu anh şöyle dedi:

Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem’in, gönderildiği kavim tarafından dövülüp yüzü kanatılan, bir taraftan yüzündeki kanı silen bir taraftan da “Ey OlOr:green'>allahım, hOlOr:green'>alkımı bağışla, çünkü Onlar bilmiyOrlar” diyen bir peygamberi anlatması hâlâ gözlerimin önündedir.

Ebû Saîd ve Ebû Hüreyre radıyOlOr:green'>allahu anhümâ’dan rivâyet edildiğine göre Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“YOrgunluk, sürekli hastOlOr:green'>alık, tasa, keder, sıkıntı ve gamdan, ayağına batan dikene varıncaya kadar müslümanın başına gelen her şeyi, OlOr:green'>allah, Onun hatOlOr:green'>alarını bağışlamaya vesile kılar.”

Abdullah İbni Mes’ûd radıyOlOr:green'>allahu anh şöyle dedi:

Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem’in huzûruna vardım. Kendisi sıtmaya yakOlOr:green'>alanmıştı.

“Evet, öyledir. OlOr:green'>allah, ayağına batan bir diken veya başına gelen daha büyük bir sıkıntıdan dOlayı müslümanın günahlarını bağışlar. O müslümanın günahları ağaç yaprakları gibi dökülür” buyurdu.

Ebû Hüreyre radıyOlOr:green'>allahu anh’den rivâyet edildiğine göre Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“OlOr:green'>allah, hayrını dilediği kişiyi sıkıntıya sOkar.”

. Enes İbni Mâlik radıyOlOr:green'>allahu anh’den rivâyet edildiğine göre Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Başına bir musibet geldi diye hiç biriniz ölümü temenni etmesin. Mutlaka böyle bir şey temenni etmek zOrunda kOlOr:green'>alırsa: ‘OlOr:green'>allahım, benim için yaşamak hayırlı Olduğu sürece beni yaşat, hakkımda ölüm hayırlı Olduğu zaman da beni öldür’ desin.”

Ebû Abdullah Habbâb İbni Eret radıyOlOr:green'>allahu anh şöyle dedi:

Hırkasını başının OlOr:green'>altına yastık yapmış Kâbe’nin gölgesinde dinlenirken Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem’e (müşriklerden gördüğümüz işkencelerden) şikâyette bulunduk ve :

Buhârî’nin bir başka rivayetinde ifade, “Peygamber OlOr:green'>aleyhisselâm hırkasına bürünmüştü. Bizler müşriklerden çOk işkence görüyOrduk” şeklindedir.

Abdullah İbni Mes’ud radıyOlOr:green'>allahu anh şöyle dedi:

Huneyn Savaşı ganimetlerini taksim ederken Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem bazı kişilere diğerlerinden fazla hisse verdi. Akra’ İbni Hâbis’e yüz deve, Uyeyne İbni Hısn’a da bir O kadar verdi. Arapların ileri gelenlerine de O günkü taksimde biraz fazla pay verdi. Bunun üzerine bir kişi:

Ben de:

Bunun üzerine, kızgınlığından Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem’in yüzü kıpkırmızı kesildi. SOnra şöyle cevap verdi:

“OlOr:green'>allah, Mûsâ’ya rahmet etsin. O bundan daha ağır bir ithama maruz kOlOr:green'>almıştı da sabretmişti.”

Ben (kendi kendime), “Bundan sOnra kimsenin sözünü Resûlullah’a iletmeyeceğim” diye karar verdim.

Enes İbni Mâlik radıyOlOr:green'>allahu anh’den rivâyet edildiğine göre Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“OlOr:green'>allah, iyiliğini dilediği kulunun cezasını dünyada verir. FenOlOr:green'>alığını dilediği kulunun cezasını da, kıyamet günü günahını yüklenip gelsin diye, dünyada vermez.”

Nebî sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem (yine) şöyle buyurmuştur:

“Mükâfâtın büyüklüğü, belânın şiddetine göredir. OlOr:green'>allah, sevdiği tOpluluğu belâya uğratır. Kim başına gelene rızâ gösterirse OlOr:green'>allah Ondan hOşnut Olur. Kim de rızâ göstermezse, OlOr:green'>allahın gazabına uğrar.”

Enes İbni Mâlik radıyOlOr:green'>allahu anh şöyle dedi:

Ebû TOlOr:green'>alha radıyOlOr:green'>allahu anh’ın hasta bir erkek çOcuğu vardı. Ebû TOlOr:green'>alha evde değilken çOcuk öldü. Eve döndüğü zaman:

ÇOcuğun annesi Ümmü Süleym:

Ebû TOlOr:green'>alha sabahleyin Peygamber sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem’e gitti ve Olup biteni anlattı. Peygamber sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem:

Ebû TOlOr:green'>alha:

(Zamanı gelince) Ümmü Süleym bir erkek çOcuk dOğurdu. Ebû TOlOr:green'>alha bana:

Buhâri, Cenâiz 42, Akîka 1; Müslim, Edeb 23; Fezâilü’s-sahâbe 107

Buhârî’nin bir rivayetine göre Süfyân İbni Uyeyne; “Ensardan bir kişi (İbâye İbni Rifa’a) Abdullah’ın dOkuz çOcuğunu gördüğünü, hepsinin de Kur’an’ı Okuyan ve mânasını anlayan kimseler Olduğunu söylemiştir.” Buhâri, Cenâiz 42 Müslim’in rivâyetinde ise, Olay şöyle anlatılmaktadır:

Ebû TOlOr:green'>alha’nın, Ümmü Süleym’den Olma bir Oğlu vefat etti. Ümmü Süleym, ev hOlOr:green'>alkına:

Ebû TOlOr:green'>alha:

Ümmü Süleym:

Ebû TOlOr:green'>alha kızdı ve:

Ümmü Süleym hâmile kOlOr:green'>aldı.

Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem bir sefere çıkmıştı. Ümmü Süleym de bu sefere iştirak etmişti. Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem seferden döndüğünde Medine’ye gece girmezdi. Medine’ye yaklaştıklarında Ümmü Süleym’i dOğum sancıları tuttu. Bu sebeple Ebû TOlOr:green'>alha Onun yanında kOlOr:green'>aldı, Resûlullah sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem yOluna devam etti. Ebû TOlOr:green'>alha şöyle demeye başladı:

Bunun üzerine Ümmü Süleym:

(Enes diyOr ki) Biz yOlumuza devam ettik. Medine’ye geldiklerinde Ümmü Süleym’i yine dOğum sancısı tuttu ve bir erkek çOcuk dOğurdu. Annem (Ümmü Süleym) bana:

“Medinelilerin hurma sevgisine bakın!” buyurdu. ÇOcuğun yüzünü Okşadı ve Ona Abdullah adını verdi.

Ebû Hüreyre radıyOlOr:green'>allahu anh’den rivayet edildiğine göre Peygamber sOlOr:green'>allOlOr:green'>allahu OlOr:green'>aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

“Gerçek babayiğit, güreşte rakîbini yenen değil, öfkelendiği zaman nefsine hâkim Olan kimsedir.”